layout-wrota-lipiec2014-tlo-srodowisko

środowisko.

 

layout-wrota-lipiec2014-przestrzen

mowiaca przegladarka    slabowidzacy   epuap

grudzień 2017
P W Ś C Pt S N
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

wrotapodkarpackie.pl

 

layout-wrota-lipiec2014-tlo-wrota-glowna

layout-wrota-lipiec2014-tlo-przedmiot-puste

 

EkoPlatnik01 trucizny02 banner zielone03 ekoportal 16004 p o srod baner

05 p g odp baner 06 baner prognoza 07 wojew dzki program usuwania azbestu projekt prognoza08 lasy panstwowe krosno

Newsletter

captcha 

Logowanie

Wykaz akredytowanych weryfikatorów środowiskowych

Wykaz akredytowanych weryfikatorów środowiskowych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. przeprowadzających audyt zewnętrzny w odniesieniu do art. 46 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi znajduje się na stronie http://www.pca.gov.pl/akredytowane-podmioty/akredytacje-aktywne/weryfikatorzy-emas/ i obejmuje organizacje wskazane w poniższym zestawieniu:

 

Nr Akredytacji

 

Nazwa akredytacji

PL-V-0001

TUV Nord Polska Sp. z o.o. ul. Mickiewicza 29, 40-085 Katowice

PL-V-0002

Wojskowa Akademia Techniczna im. Jarosława Dąbrowskiego Centrum Certyfikacji Jakości ul. Duchnicka 3,
01-796 Warszawa

PL-V-0006

Polski Rejestr Statków s.a. Biuro Certyfikacji System Zarządzania Al. Gen. J. Hallera 126, 80-416 Gdańsk

PL-V-0008

DQS Polska Sp. z o.o. ul. Postępu 17 A, 02-676 Warszawa

PL-V-0010

Bureau Veritas Polska Sp. z o. o. ul. Migdałowa 4, 02-796 Warszawa

PL-V-0011 Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A. Zakład Certyfikacji Systemów Zarządzania ul. Kłobucka 23A, 02-699 Warszawa
PL-V-0015

Det Norske Veritas Business Assurance Poland Sp. z o.o. 
ul. Łużycka 6E, 81-537 Gdynia

PL-V-0016

TUV Rheinland Polska Sp. z o.o. ul. 17 Stycznia 56, 02-146 Warszawa

Program ochrony środowiska dla województwa podkarpackiego

Został opracowany w oparciu o szanse rozwojowe zawarte w „Strategii rozwoju województwa podkarpackiego na lata 2000-2006” oraz „Plan zagospodarowania przestrzennego województwa podkarpackiego” i uchwalony na sesji Sejmiku Województwa Podkarpackiego 29 września 2003 roku.

Najważniejsze cele "Programu ochrony środowiska dla województwa podkarpackiego" to:

  • podniesienie konkurencyjności województwa
  • efektywne wykorzystanie stanu zainwestowania
  • tworzenie warunków do poprawy jakości życia i zrównoważonego rozwoju
Wpisuje się w Politykę ekologiczną państwa, co oznacza, że realizowane bfot. Bolesław Wąsaczędą zadania związane z utrzymaniem i zwiększeniem:
  • trwałości i odnawialności procesów ekologicznych
  • stabilności ekosystemów
  • ciągłości istnienia gatunków roślin i zwierząt
  • ochrony powietrza, wód jak również  powierzchni ziemi i gleb
Jest dokumentem wieloletnim określającym działania krótkoterminowe (lata  2003-2006) oraz długoterminowe (lata 2007-2014) (dolpobierz)

Raport z wykonania programu ochrony środowiska dla województwa podkarpackiego w latach 2007 - 2008 (dolpobierz)
dolZałącznik Nr 1. Realizacja przedsięwzięć dotyczących minimalizowania skutków osuwisk w latach 2007-2008 wg. powiatów
dolZałącznik Nr 2. Realizacja instalacji odnawialnych źródeł energii w latach 2007-2008 wg. powiatów
dolZałącznik Nr 3. Przedsięwzięcia realizowane w latach 2007 - 2008 w woj. podkarpackim ze środków EFRR (SPO WKP) - stan na 5.05.2009r.
dolZałącznik Nr 4. Przedsięwzięcia realizowane w latach 2007 - 2008 w woj. podkarpackim ze środków Funduszu Spójności - stan na 5.05.2009r.
dolZałącznik Nr 5. Przedsięwzięcia realizowane w latach 2007 - 2008 w woj. podkarpackim ze środków EOG/NMF - stan na 5.05.2009r.
dolZałącznik Nr 6. Przedsięwzięcia realizowane w latach 2007 - 2008 w woj. podkarpackim ze środków własnych NFOŚiGW - stan na 5.05.2009r.
dolZałącznik Nr 7. Projekty z zakresu Osi priorytetowej 4 Ochrona środowiska, które uzyskały dofinansowanie w ramach RPO WP
dolZałącznik nr 8. Projekty z zakresu ochrony środowiska, które uzyskały dofinansowanie w ramach ZPORR 
 
Raport z wykonania programu ochrony środowiska dla województwa podkarpackiego w latach 2009 - 2010 (dolpobierz)
dolZałącznik Nr 1. Rejestr zdarzeń o znamionach poważnej awarii na terenie województwa podkarpackiego w latach 2009 – 2010
dolZałącznik nr 2. Realizacja wybranych działao priorytetowych określonych w Programie ochrony środowiska dla województwa podkarpackiego
dolZałącznik Nr 3. Realizacja przedsięwzięd dotyczących minimalizowania skutków osuwisk w latach 2009-2010 wg powiatów i danych Podkarpackiego Urzędu Marszałkowskiego (RPO WP – Działanie 4.4.)
dolZałącznik nr 4. Wykaz projektów finansowanych przez RPO WP na lata 2007 – 2013 w ramach Działania 4 – wykaz sporządzony przez Departament Wdrażania Projektów Infrastrukturalnych Regionalnego Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego
dolZałącznik nr 5. Wykaz przedsięwzięć współfinansowanych przez WFOŚiGW w Rzeszowie w latach 2009 – 2010 – wykaz sporządzony przez WFOŚiGW w Rzeszowie
Podkarpackie Biuro Planowania Przestrzennego w Rzeszowie, 2011 r. 
dolZałącznik nr 6. Wykaz przedsięwzięć współfinansowanych przez NFOŚiGW w ramach PO IiŚ dla Województwa Podkarpackiego – wykaz sporządzony przez NFOŚiGW
dolZałącznik nr 7. Wykaz przedsięwzięć współfinansowanych przez NFOŚiGW ze środków krajowych dla Województwa Podkarpackiego -– wykaz sporządzony przez NFOŚiGW
 
Opracowała: Anna Panek-Kisała

Plan gospodarki odpadami dla województwa podkarpackiego

Sejmik Województwa Podkarpackiego Uchwałą Nr XXXI/551/17 z dnia 5 stycznia 2017r. uchwalił Plan Gospodarki Odpadami dla Województwa Podkarpackiego 2022.

Opracowanie Planu Gospodarki Odpadami dla Województwa Podkarpackiego 2022 zostało dofinansowane ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Rzeszowie.

Sprawozdanie z realizacji planu gospodarki odpadami dla województwa podkarpackiego za lata 2007 - 2008 dol(pobierz)

Sprawozdanie z realizacji planu gospodarki odpadami dla województwa podkarpackiego za lata 2009 - 2010 dol(pobierz)
 
Opracowała: Anna Panek-Kisała

Rejestr występowania azbestu i PCB

Azbest jest minerałem charakteryzującym się niską przewodnością ciepła i odpornością na działanie czynników chemicznych. Na terenie Polski stosowany był od około 100 lat, głównie do produkcji wyrobów azbestowo-cementowych – pokryć dachowych, rur ciśnieniowych, rur w kanałach wentylacyjnych, płyt i kształtek w wymiennikach cieplnych oraz płyt elewacyjnych.

DZIAŁANIE AZBESTU

Rakotwórcze działanie azbestu powstaje w wyniku wdychania włókien zawieszonych w powietrzu. Na wielkość zagrożenia wpływa rodzaj azbestu, wymiary tworzących go włókien i ich stężenie oraz czas trwania narażenia. Najbardziej szkodliwą odmianą azbestu jest azbest krokidolitowy, którego włókna ze względu na rozmiary przenikają do obrzeży płuc i wykazują dużą trwałość w organizmie. Największe zagrożenie związane z pyłem azbestowym występuje w trakcie użytkowania wyrobów znajdujących się w złym stanie, a zwłaszcza podczas ich usuwania.

EWIDENCJE WYROBÓW ZAWIERAJĄCYCH AZBEST 

Rodzaj, ilość i miejsca występowania wyrobów zawierających azbest jako substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska podlega szczegółowej ewidencji. Informację w tym zakresie osoby fizyczne powinny przedkładać wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, natomiast przedsiębiorcy wojewodzie, do dnia 31 stycznia za poprzedni rok kalendarzowy. Wójt, burmistrz i prezydent miasta do dnia 31 marca każdego roku przekazuje informację o rodzaju, ilości i miejscach występowania substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska wojewodzie, który prowadzi ich rejestr. 
Właściciel, użytkownik lub zarządca obiektu, gdzie występują wyroby zawierające azbest powinien przeprowadzać kontrole stanu tych wyrobów w celu oceny ich przydatności do dalszej eksploatacji. Ocena ta obejmuje m.in. strukturę powierzchni i stan zewnętrzny wyrobu i możliwość uszkodzenia ich powierzchni. Jeden egzemplarz oceny powinien być przekazany Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w terminie 30 dni od jej sporządzenia. Wyniki przeprowadzonej oceny decydują o konieczności natychmiastowego podjęcia prac związanych z usuwaniem tych wyrobów lub możliwości odłożenia ich w czasie. W takim przypadku następna ocena powinna być przeprowadzona po roku lub po 5 latach, w zależności od stanu wyrobów. Dalsze użytkowanie wyrobów zawierających azbest, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2032 r., może być prowadzone przy braku widocznych uszkodzeń mogących stwarzać warunki dla emisji azbestu, po zabezpieczeniu wyrobu powłoką ochronną oraz przy ścisłym przestrzeganiu wymagań w zakresie ochrony środowiska.

USUWANIE AZBESTU 

Bezpieczne usuwanie wyrobów zawierających azbest należy do obowiązków właściciela obiektu, który ponosi również związane z tym koszty finansowe. Usuwanie wyrobów zawierających azbest z budynków podlega przepisom Prawa budowlanego. Inwestor ma obowiązek zgłoszenia faktu rozpoczęcia robót do właściwego terenowo organu administracji architektoniczno-budowlanej. Wykonawca prac opracowuje szczegółowy plan usuwania wyrobów zawierających azbest, plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zgłasza ten fakt do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Okręgowego Inspektora Pracy. Zdemontowane wyroby zawierające azbest są odpadami niebezpiecznymi i gospodarkę nimi reguluje ustawa o odpadach, a ich transport ustawa o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych. Wykonawca robót ma obowiązek uzyskania od właściwego organu (starosty lub wojewody) decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, jeśli wytwarza powyżej 100 kg odpadów niebezpiecznych rocznie lub jest zobowiązany przedłożyć informację o wytwarzanych odpadach oraz sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, w przypadku gdy ilość wytworzonych odpadów niebezpiecznych nie przekroczy 100 kg/rok. Transport odpadów azbestowych powinien odbywać się odpowiednio oznakowanym pojazdem samochodowym posiadającym świadectwo dopuszczenia do przewozu towarów niebezpiecznych. Kierowcy powinni mieć ukończony odpowiedni kurs dokształcający i posiadać zaświadczenie ADR.

Podstawowe zasady bezpiecznego usuwania wyrobów zawierających azbest to:
  • prowadzenie prac przez wykonawców posiadających odpowiednie wyposażenie techniczne oraz zatrudniających pracowników przeszkolonych w zakresie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w kontakcie z azbestem
  • konieczność izolowania strefy prac przez odpowiednie ich oznakowanie i stosowanie osłon chroniących przed przenikaniem azbestu do środowiska
  • zastosowanie środków technicznych - nawilżanie wyrobów, uszczelnienie otworów okiennych i drzwiowych, stosowanie komór dekontaminacyjnych
  • pakowanie wyrobów z azbestem w szczelne worki z folii polietylenowej o grubości nie mniejszej niż 0,2 mm
  • deponowanie wyrobów zawierających azbest na składowiskach odpadów niebezpiecznych lub wydzielonych kwaterach innych składowisk
Na terenie województwa podkarpackiego wyroby zawierające azbest mogą być deponowane na wydzielonych kwaterach składowiska odpadów innych niż niebezpieczne w Młynach gm. Radymno oraz w Pysznicy.

WSPARCIE DLA USUWAJĄCYCH AZBEST

Pomoc dla osób fizycznych na usunięcie wyrobów zawierających azbest jest uzależniona od strategii przyjętej przez poszczególne Rady Gmin. W przypadku wielu gmin jest to bezpłatne przyjmowanie od mieszkańców odpadów niebezpiecznych lub dofinansowanie części kosztów transportu lub utylizacji eternitu z Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Istnieje również możliwość uzyskanie preferencyjnego kredytu w Banku Ochrony Środowiska na wymianę lub zabezpieczenie powierzchni dachowych lub elewacyjnych płyt azbestowych oraz na termomodernizację budynków związaną z wymianą lub usuwaniem materiałów azbestowych.

Jednym z elementów wdrożenia do obowiązującego w Polsce sytemu prawnego przepisów Unii Europejskiej jest obowiązek zapewnienia kontroli i eliminacji substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska m. in. takich jak azbest. Podstawą tego systemu jest pozyskanie pełnej wiedzy na temat stanu i rozmieszczenia tych substancji. Zebrane dane umożliwiają prawidłowe zarządzania nimi na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. W obecnym stanie prawnym przedsiębiorcy wykorzystujący substancje stwarzające szczególne zagrożenie dla środowiska obowiązani są do przedkładania informacji o rodzaju, ilości tych substancji oraz miejscu ich występowania bezpośrednio do Wojewody Podkarpackiego zaś osoby fizyczne z terenu województwa, które władają nimi, do wójtów, burmistrzów i prezydentów miast. Uzyskane do chwili obecnej dane o rozmieszczeniu substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska na terenie województwa zawierają tabele:

  • tabela rejestru azbestu i PCB w gminach dol(pobierz)
  • tabela rejestru azbestu w przedsiębiorstwach dol(pobierz)
  • tabela rejestru PCB w przedsiębiorstwach dol(pobierz)

Opracował: Andrzej Kulig – kierownik Oddziału Ochrony Środowiska w Wydziale Środowiska i Rolnictwa Podkarpackiego Urzędu Wojewódzkiego w Rzeszowie

Wody mineralne

Wody mineralne województwa podkarpackiego związane są z utworami fliszu karpackiego oraz miocenu zapadliska przedkarpackiego, a więc z jego budową geologiczną. W utworach fliszu (w południowej części województwa) występują głównie: wody chlorkowe, szczawy i solanki.
 
Natomiast w mioceńskich utworach zapadliska (w północnej części województwa) występują wody siarczkowe i siarkowodorowe. 
W województwie podkarpackim wody mineralne występują praktycznie na całym obszarze. Najbardziej znane są z takich rejonów jak: Iwonicz Zdrój - Lubatówka, Rymanów Zdrój, Horyniec Zdrój, Polańczyk, Latoszyn, Lipa, Rudawka Rymanowska, Baligród i Czarna. 
 
Jak wykazały badania, najbardziej perspektywiczny obszar w obrębie województwa podkarpackiego dla udostępnienia i wykorzystania wód mineralnych znajduje się w okolicach Iwonicza Zdroju, Rymanowa Zdroju i Baligrodu na terenie Karpat zewnętrznych, gdzie występują wody podziemne z zawartością CO2
 
Na terenie województwa podkarpackiego istnieją cztery uzdrowiska:

W trzech z nich wykorzystywane są wody mineralne - w Iwoniczu Zdroju, Rymanowie Zdroju i Horyńcu Zdroju, natomiast w Polańczyku-Zdroju otwory z wodą mineralną nie zostały zagospodarowane. Poza wymienionymi uzdrowiskami wody mineralne uznane za lecznicze występują również w Latoszynie.
Oprócz wyżej wymienionych miejscowości i uzdrowisk, w których znajdują się wody mineralne uznane prawnie za lecznicze, istnieją również rejony z wodami mineralnymi dobrej jakości bez statusu prawnego. Są to wody występujące przede wszystkim w okolicy Hyżnego-Nieborowa, Leska, Bystrego, Krosna i Lipy.

 
Opracował: Andrzej Kulig - kierownik Oddziału Ochrony Środowiska w Wydziale Środowiska i Rolnictwa Podkarpackiego Urzędu Wojewódzkiego w Rzeszowie

Osuwiska

Osuwiska czyli powierzchniowe ruchy masowe w Podkarpackiem występują najczęściej w obszarach górskich na zboczach. Obserwacje wskazują, że 40% wszystkich osuwisk istniejących w Karpatach powstało na zboczach o nachyleniu 9°–14°. W nieco mniejszym stopniu zbocza podatne na powstawanie wykazują nachylenia 15°-25°. Podatność zboczy o nachyleniu większym od 25° znacznie maleje, zaś osuwiska na zboczach nachylonych pod kątem mniejszym od 9° należą do rzadkości.
 
Powstawanie osuwisk w województwie warunkuje zaleganie pokryw zwietrzelinowych na podłożu łupkowym, w połączeniu z naturalnymi zjawiskami przyrodniczymi (np. spływ wód po intensywnych opadach deszczu lub z szybko topniejącego śniegu) oraz działalnością człowieka (np. mechaniczne podcięcie skarp i zboczy, budowle, kanały na zboczach, dodatkowe obciążenie zbocza przez nasypy lub budynki, wycięcie drzew oraz intensywny ruch kołowy).
 
Ruchy masowe w zdecydowanej większości przypadków stanowią zagrożenia dla obiektów budowlanych posadowionych na uruchomionej powierzchni, jak również znajdujących się na drodze uruchomionych mas ziemnych. W niektórych przypadkach mogą stanowić również zagrożenie dla życia i zdrowia. Budowa zabezpieczeń przeciwosuwiskowych jest bardzo droga, a w przypadkach usuwania skutków osuwisk - długotrwała i kosztowna, bywa, że nieskuteczna.
 
Najskuteczniejszym sposobem unikania zniszczeń, jakie wynikają z powstania ruchów masowych, jest omijanie terenów predysponowanych do powstawania tych ruchów i wykluczenie z ich zasięgu działalności gospodarczej. Obszary narażone na wystąpienie osuwisk powinny podlegać szczególnym zasadom zagospodarowania, np.: drenowaniu i odwadnianiu.
 
 
Opracował: Andrzej Kulig – kierownik Oddziału Ochrony Środowiska w Wydziale Środowiska i Rolnictwa Podkarpackiego Urzędu Wojewódzkiego w Rzeszowie